آخر . نون تأكيد ثقيله ادعونّ ادعوانّ ادعنّ ادعنّ ادعوانّ ادعونانّ . نون تأكيد خفيفه ادعون ادعن ادعن . ماضي مجهول : دعى دعيا دعوا تا اخر . أصل دعى ، دعو بود واو براي كسرهء ما قبل ، قلب بياء شد دعى شد . وهمچنين است أصل دعيا ، دعوا بود واو منقلب شد بياء دعيا شد ، ودعوا در أصل دعووا بود واو براي كسرهء ما قبل قلب بيا شد دعيوا شد ضمّه بر يا ثقيل بود به ما قبل دادند بعد از سلب حركت ما قبل ، ياء به التقاى ساكنين افتاد ، دعوا شد بر وزن فعوا . مستقبل مجهول : يدعى يدعيان يدعون تدعى تدعيان يدعين تا آخر . أصل يدعى يدعو بود واو در مرتبهء چهارم بود ماقبلش مضموم نبود قلب بياء شد ياء متحرك ما قبل مفتوح را قبل به الف كردند يدعى شد . وهمچنين است حال تدعى وادعى وندعى ويدعيان وتدعيان ، در أصل يدعوان وتدعوان بودند واو در مرتبهء چهارم بود ، ما قبل وى ضمّه نبود قلب بياء شد يدعيان وتدعيان شد . ويدعون وتدعون در أصل يدعوون وتدعوون بود واو در مرتبه چهارم بود ماقبلش ضمّه نبود قلب بياء شد يدعيون وتدعيون شد ، ياى لام الفعل منقلب به الف شد وبه التقاى ساكنين بيفتاد يدعون وتدعون شد بر وزن يفعون وتفعون . ويدعين وتدعين جمع مؤنّث در أصل يدعون وتدعون بودند واو در مرتبهء چهارم بود ماقبلش ضمّه نبود قلب بياء شد يدعين تدعين شد بر وزن يفعلن وتفعلن . وتدعين ( واحدهء مخاطبه مؤنّث ) در أصل تدعوين بود واو در مرتبهء چهارم بود ، ماقبلش ضمّه نبود قلب بياء شد ياى متحرّك ما قبل مفتوح را قلب به الف كردند تدعاين شد الف به التقاء ساكنين بيفتاد تدعين شد بر وزن تفعين .